wersja do druku (plik .pdf - w formacie Acrobat)

Są przecież sfery w Twoim życiu, do których nie dociera Boże światło. Bo Ty mówisz: "mam prawo do ich wyłączności i jest mi z tym dobrze, mogę o wszystkim decydować". Bogu i tak dużo daję, uczestniczę przecież w niedzielę i święta we Mszy Św. Jestem przecież tylko człowiekiem i nie jestem doskonały. Zakładasz więc: Bóg bogaty w miłosierdzie przymknie oko na Twoje niedociągnięcia.

Myślisz sobie: Bóg powinien mnie ochraniać, pomagać, dawać zdrowie, powodzenie... Roszczeń jest dużo. Listy życzeń są długie, pojawia się jednak pytanie:

Kto komu ma służyć? Czy Bóg mi, czy ja Bogu?

Czy naturalny porządek nie został odwrócony? Czy Boga nie sprowadza się do roli "dobrego automatu"- wrzuca się monetę, którą mogą być modlitwy, dobre uczynki, wyrzeczenia, pielgrzymki itd. by otrzymać spełnienie życzenia?

Czy stawiałeś sobie kiedykolwiek pytanie, czego Bóg od Ciebie oczekuje? Czy też sądzisz raczej, że człowiek sam niezależnie od Boga ma określić sobie cel i sens życia, a Bóg jedynie wymaga od niego, by przestrzegał przy tym pewnych "reguł gry", czyli przykazań.

Nie bój się spytać Boga, czego oczekuje od Ciebie, przecież On dał Ci życie.

Bóg nie stworzył nas, byśmy żyli każdy swoim życiem, dla własnych spraw i celów. Bóg jest miłością, i uczynił nas "na swój obraz i podobieństwo". To podobieństwo gubi się w nas przez egoizm, o którym pewnie w głębi serca wiesz, że czyni człowieka wewnętrznie martwym. To grzech jest tym, co oddziela nas od Ojca, który nas kocha.

Nie musimy wyważać otwartych drzwi. Bóg stał się człowiekiem, aby sam własnymi ustami i własnym przykładem odpowiedzieć na pytania, na które człowiek często nie potrafi znaleźć odpowiedzi. To właśnie znaczy, że Jezus objawił Boga. Także Ty możesz "przyjść posłuchać" Jezusa, który wciąż mówi do każdego, kto uważnie słucha, poprzez słowa Nowego Testamentu. Stając się człowiekiem i oddając nam swoje życie Jezus objawił istotę Boga. Bóg jest miłością. Przyszedł tak blisko, dokonał dla nas niemożliwego. Przyszedł, by nam uświadomić, że teraz kolej na nas: żebyśmy my szukali Go z całych sił, zbliżyli się do Niego i związali nasze życie z Nim na teraz i na wieczność. Najgłębszym więc przejawem Bożej miłości do nas jest to, że przez Jezusa wskazał nam drogę powrotu do siebie. Bóg chce, aby łączyła nas z Nim żywa i nierozerwalna więź, która nie przerwie się z chwilą naszej śmierci. Bóg, pomimo tego, że przywykliśmy do życia według naszych własnych pragnień, woła: nawróćcie się!

Przecież na miłość nie jest trudno odpowiedzieć tym samym.

Relacja z Bogiem jest czymś najcenniejszym na świecie. Nie popełnia błędu ten, kto poświęca dla niej wszystko, bo jest warta więcej, niż cokolwiek innego. Dlatego Jezus porównał Królestwo Boże do skarbu i drogocennej perły.

Zechciej przyjąć zaproszenie na ucztę.

Bóg wypowiada to zaproszenie również do Ciebie. Jak Ty odpowiesz na wołanie Boga?

Bóg pragnie być treścią i wypełnieniem naszego życia, a nie tylko dodatkiem. Życie mamy tylko jedno, szkoda je stracić, żyjąc w egoizmie i w ciągłej pogoni za nowymi wrażeniami. Im bardziej człowiek próbuje zaspokoić swoje egoistyczne pragnienia, tym bardziej staje się nienasycony. Pełnia życia jest tam, gdzie jest jego źródło - w Bogu. On nas nie zawiedzie.

Powiedzenie Bogu "Tak" jest najlepszym, co możemy zrobić.

Apostoł Paweł tak pisał w liście do Rzymian:

Nawrócenie oznacza przemianę w myśleniu, w spojrzeniu na świat, na siebie, na swoje życie - kiedy Bóg, wcześniej niezauważany i spychany na margines, staje się w moim życiu najważniejszy. To dzięki Niemu zmienia się wtedy podejście i ocena różnych spraw. Kto się nawrócił, zdał sobie sprawę, że szedł w złą stronę, i zaczął iść z powrotem. Im więcej kroków zrobisz w stronę Boga, tym jaśniej będziesz widzieć, kim On jest i czym chce nas obdarować, jak wiele rzeczy jest zupełnie nie tak jak powinno być! Dlatego napisano: "nie bierzcie wzoru z tego świata". Każdy grzech przysłania nam Boga. Jeśli widzisz, że Bogu nie podoba się coś w Twoim życiu, pozwól Bogu działać i odrzuć to, najlepiej teraz, od razu. Nie odkładaj nawrócenia do jutra, jutro może być jeszcze trudniej. Tak naprawdę nikt z nas nie może być pewien jutra.

Oni utworzyli wspólnotę, której fundamentem była nauka Jezusa przekazana dwunastu Apostołom. Ta wspólnota dla nich była pomocą, by wspierać się i wytrwać w wierze do końca, oraz by być zaproszeniem i znakiem nadziei dla wszystkich naokoło, znakiem, który mówi w imię Boga, że można żyć inaczej.

Tak wyglądała ich codzienność, tak również i my dzisiaj żyjemy.

Światłem na naszej drodze jest nauka Jezusa, którą razem na co dzień pragniemy zgłębiać. Jeśli widzisz w tym, co akurat przeczytałeś, list do Ciebie - skontaktuj się z nami. Czekamy z nadzieją na odzew z Twojej strony. Bóg zaprasza, chce dać nowy początek.

Pozdrawiamy Cię.